Browsing Category: ORGANIZACJA

5 ZASAD ORGANIZACJI

Temat organizacji podejmuję na blogu od kilku lat, a mimo to zawsze chętnie wracam do podstaw i regularnie przypominam sobie kilka zasad, które można zastosować w każdym pomieszczeniu, szufladzie czy kąciku. Dzięki nim udaje mi się zachować do tego wszystkiego należyty dystans i skupić na efekcie, który jest w całym procesie najważniejszy, czyli domu, w którym żyje się przyjemnie i wygodnie.

Oto 5 zasad organizacji!

  1. LEPIEJ ZROBIĆ COŚ POŁOWICZNIE, NIŻ NIE ZROBIĆ WCALE. Nie zawsze mamy wystarczająco dużo czasu, by w całości zrealizować jakiś duży organizacyjny projekt, ale to nie oznacza, że powinniśmy odwlekać to w nieskończoność! Na przykład porządkując dokumenty można pracę podzielić na kilka etapów i jednego dnia wyrzucić te zbędne, innego posegregować je według kategorii, a w przyszłości ładnie ułożyć – i nic się nie stanie, jeśli ten proces zajmie miesiąc, dwa, a nawet pół roku! Najważniejsze, żeby zacząć!
  2. IM MNIEJ RZECZY, TYM ŁATWIEJ O PORZĄDEK I ORGANIZACJĘ. Czy możliwa jest organizacja w domu wypełnionym po brzegi różnymi przedmiotami? Oczywiście, że tak! Ale przy mniejszej ilości jest po prostu łatwiej! Nie chodzi o skrajny minimalizm, ale o pozbycie się rzeczy, które nie są nam do niczego potrzebne. Wtedy organizacja pójdzie o wiele sprawniej!
  3. GRUPOWANIE PRZEDMIOTÓW. Dlaczego jednym z najlepszych rozwiązań podczas organizacji domu jest pogrupowanie przedmiotów i trzymanie ich razem w jednym miejscu? Po pierwsze, łatwiej jest kontrolować ich ilość. Po drugie, łatwiej jest je znaleźć! Poza tym wygląda to o wiele łatwiej, niż przypadkowe przedmioty porozrzucane w każdym pokoju. Proste, prawda?
  4. SYSTEM DLA RZECZY, KTÓRE NIE MAJĄ STAŁEGO MIEJSCA.  Chodzi o takie przedmioty, jak na przykład książki do biblioteki, torba na siłownię, zwroty do sklepów…Rzeczy, które cyklicznie pojawiają się i znikają, ale mogą przy tym niezwykle zagracić przestrzeń. Warto wyznaczyć dla nich konkretne miejsca w domu i pilnować w nich porządku, żeby nie zaśmiecały tych stref, które już są zorganizowane.
  5. „ŚMIECIOWA” SZUFLADA. Większość z nas posiada taką szufladę i bardzo dobrze! Taka szuflada „na wszystko” pozwala uniknąć bałaganu w innych miejscach, a często bywa po prostu swego rodzaju stacją postojową w drodze do porządku. Moim zdaniem lepiej coś wrzucić do takiej szuflady, niż zostawić to na widoku. Choć bez wątpienia najlepszym rozwiązaniem jest wyznaczenie miejsca dla każdego przedmiotu i regularne odkładanie rzeczy na miejsce.

Dopiero zaczynasz przygodę z organizacją? Polecam moje organizacyjne wyzwania!

Planowanie posiłków dla początkujących – mini kurs

Dziś bez owijania w bawełnę, krótko i na temat.

Okazało się, że mini kurs, który udostępniłam przy okazji wpisu o moim sposobie planowania posiłków, pobrało prawie 1,5 tysiąca osób, co bardzo wyraźnie świadczy o tym, że temat jest dla Was interesujący. Dlatego postanowiłam wyjąć ten kurs z bezkresnych czeluści bloga i udostępnić go w osobnym wpisie, by jeszcze więcej osób mogło z niego korzystać!

Mój mini kurs PLANOWANIE POSIŁKÓW DLA POCZĄTKUJĄCYCH zawiera odpowiedzi na najczęściej zadawane w tym temacie pytania oraz wiele podpowiedzi, jak zacząć swoją przygodę z ustalaniem menu i wytrwać w swoim postanowieniu. Mam nadzieję, że będzie pomocny 🙂

KLIKNIJ TUTAJ, aby pobrać mini kurs.

Miłej lektury!

 

Organizacja zdjęć + pomysł na prezent na Dzień Ojca

Są takie projekty, które nas przerastają. Projekty, które notorycznie lądują na samym końcu listy zadań. Projekty, które chcemy zrealizować, ale brakuje nam pomysłu, werwy, tego nagłego przypływu energii, dzięki któremu w końcu ruszymy do działania. Takim projektem jest dla mnie organizacja zdjęć.

Jeśli śledzicie mojego bloga od jakiegoś czasu, to na pewno nie raz trafiliście na wpisy, w których opisywałam moje zmagania z gigantyczną ilością zdjęć – nie tylko tych już wywołanych, ale także tych zapisanych na dysku komputera. Fakt, iż każdego dnia przybywa mi od kilkunastu do kilkudziesięciu zdjęć, nie ułatwia sprawy…Moim problemem jest nie tylko brak czasu (a raczej motywacji i systematyczności) na kopiowanie zdjęć z telefonu na komputer, ale także na porządkowanie ich według systemu, który wprowadziłam kilka lat temu.

*Dla przypomnienia: mam zrobione foldery na każdy rok, a w nich podfoldery z podziałem na poszczególne miesiące. Do 2014 mam także szczegółowo opisany każdy plik ze zdjęciem (data-nazwa wydarzenia), ale po narodzinach Ninki ilość zdjęć wzrosła tak drastycznie, że aktualnie nie opisuję już zdjęć. 

W momencie, w którym zdecydowałam, że najwyższa pora wywołać zdjęcia z poprzedniego roku (czyli mniej więcej w połowie stycznia), perspektywa przejrzenia dokładnie 2521 zdjęć przyprawiała mnie o zawrót głowy (właśnie sprawdziłam, że po zaledwie 5 pełnych miesiącach w tym roku mam już 2 458 zdjęć…pozostawię to bez komentarza…). Robiłam to zrywami, za każdym razem przekonana, że już jestem bliska celu, ale miesiące mijały, a ja nadal miałam ten jeden duży projekt na mojej liście „to do„. Do tego doszedł mój odwieczny dylemat, czyli kwestia albumu.

*I znów małe przypomnienie: tak często patrzyłam na piękne, jednolite kolorystycznie albumy na Pinterest, że koniecznie chciałam mieć kilka białych, jednakowych, w każdym inny rok. Jednak koszt zakupu kilku takich albumów + wywołania tysięcy zdjęć był na tyle duży, że ostatecznie zdecydowałam się na białe segregatory, a w nich specjalne przekładki do zdjęć. Zaleta tego rozwiązania to niewątpliwie cena oraz dobre zabezpieczenie zdjęć przed zniszczeniem (w porównaniu z albumem, do którego zdjęcia się wkleja). Wada to brak walorów estetycznych wewnątrz albumu. Mówiąc krótko – wieje nudą…

Szczerze mówiąc przeżyłam intensywny okres fascynacji Project Life, miałam nawet aplikację na smartfona i namiętnie tworzyłam w niej piękne kolaże, w nadziei na to, że kiedyś jakoś je wywołam (choć miały niestandardowe wymiary, więc cena automatycznie rosła) i ułożę w albumach (rzecz jasna nowiutkich). Wizja totalnie bez sensu, strata czasu i pieniędzy, choć niewątpliwie efekt byłby zachwycający. Może kiedyś, na emeryturze… 😉

Wtedy właśnie trafiłam na Printu.pl. Przyznam szczerze, że moje doświadczenia z fotoksiążkami są fatalne, po prostu fatalne. Jestem posiadaczką jednej, którą wykonałam tylko dlatego, że dostałam na nią bon przy zakupie aparatu. O bonie przypomniałam sobie na 3 godziny przed końcem jego ważności, była godzina 21, kilkumiesięczna Ninka dopiero co zasnęła, a ja zasiadłam bezradnie przed komputerem, wrzucając do kreatora na chybił trafił jakieś zdjęcia. Kreator złośliwie pracował bardzo powoli, zdjęcia były nieobrobione, jeden wielki chaos. Ta fotoksiążka to mój mały koszmarek, jest mi wręcz głupio, że wyszła tak beznadziejnie. Kilka lat temu nie przykładałam tak dużej uwagi do walorów estetycznych, dostępne wtedy szablony różniły się od siebie jedynie układem zdjęć, a jedynym szaleństwem była możliwość wyboru jednego z 5 kolorów tła. Nie wiem, może źle trafiłam, zdecydowanie do robienia tego albumu się nie przyłożyłam, ale nie zmienia to faktu, że do tego typu wynalazków bardzo się zniechęciłam. I jeszcze te ceny! Szybko uznałam, że to nie dla mnie. Dlatego też tak bardzo zdziwiłam się, gdy pierwszy raz zobaczyłam szablony dostępne na Printu. Piękne tła, ciekawe układy zdjęć, miejsca na opisy…Wszystko wyglądało dokładnie tak, jak sobie wymarzyłam! Zdecydowałam się na szablon z kategorii „Dzieci”, który nazywa się Love:

Album udało mi się stworzyć dość szybko, program jest banalnie prosty w obsłudze i intuicyjny. Po wysłaniu projektu dostałam informację zwrotną o dwóch miejscach w mojej książce, gdzie twarz wypada pomiędzy stronami, na co nie zwróciłam wcześniej uwagi, a dzięki czujności obsługi dostałam możliwość wprowadzenia ostatecznych poprawek. Szczerze mówiąc tak się rozochociłam, że chyba skuszę się jeszcze na Minibook (na Instagramowe zdjęcia), a w przyszłości może nawet zrobię książkę kucharską! Bardzo mi się podoba efekt końcowy, o radości Ninki z oglądania książki z nią w roli głównej nawet nie ma co wspominać, szaleństwo totalne! 🙂

Teraz jest też świetny moment na to, by pomyśleć o prezencie na Dzień Ojca – fotoksiążka nada się do tego wyśmienicie! Taki podarunek z pewnością zmiękczy każde męskie serce 🙂 Patrząc na te wszystkie szablony i niezliczone możliwości, mam przeczucie, że w tym roku moja rodzina zostanie dosłownie zarzucona fotoksiążkami – to naprawdę świetny pomysł na prezent dla taty, mamy, przyjaciółki czy ukochanej nauczycielki dziecka!

 

Wy też możecie zrobić swoją fotoksiążkę, czy to jako prezent na Dzień Ojca czy z jakiejkolwiek innej okazji i to z dużym rabatem! Co powiecie na 47% zniżki? 🙂

Aby pobrać zniżkę należy kliknąć TUTAJ!

Zniżka odlicza się od całości zamówienia, pomijając koszty wysyłki. Nie ma okresu ważności, ale jeśli kod zostanie pobrany, to jest ważny przez 14 dni dni, potem można go znów pobrać, ale korzystając z innego adresu mailowego. Kod należy wpisać w koszyku.

 

 

Wpis powstał we współpracy z Printu.pl

PS. Tutaj znajdziecie więcej inspiracji na prezent dla taty!

Jak zrobić porządek w smartfonie?

Bardzo lubię porządkować to, czego używam najczęściej. Moje ubrania, kosmetyki, torebkę albo najczęściej używaną szufladę w kuchni…Głównie ponieważ wiem, że będę mogła od razu cieszyć się efektem i regularnie delektować się tym widokiem. Sprzątanie piwnicy, do której zaglądam sporadycznie, jakoś nie wiąże się z takim entuzjazmem, choć nie da się ukryć, że jest przydatne. Wspomnianą wcześniej radość daje mi często uporządkowanie zawartości mojego telefonu. Od razu mam większe poczucie kontroli! Na porządek w smartfonie trzeba poświęcić maksymalnie 30 minut, a potem już tylko oddychać z ulgą za każdym razem, gdy będziemy z niego korzystać. Jakie są moje sposoby na ogarnięcie chaosu ikonek?

  • ANTYWIRUS. Po pierwsze, czyszczenie telefonu ma nie tylko sprawić, że nasz pulpit będzie ładnie wyglądał, ale także pomóc pozbyć się niepotrzebnych śmieci, które spowalniają urządzenie. Mój telefon jest wypchany plikami do granic możliwości, więc często używam aplikacji typu Clean Master albo Super Cleaner, za pomocą których można nie tylko usunąć to, co niepotrzebne, ale też sprawdzić, które aplikacje są przez nas niezbyt często używane (więc możemy je spokojnie usunąć).
  • USUWANIE ZDJĘĆ I FILMIKÓW. Odkąd mam dwójkę dzieci, które fotografuję bez opamiętania, non stop wyświetlają mi się komunikaty, że pamięć jest prawie pełna. Muszę zatem regularnie oczyszczać wszystkie foldery, do czego wszystkich gorąco zachęcam. Może raz w tygodniu? Byłoby świetnie! Moje pliki zapisują się automatycznie w Dropbox, skąd kopiuję je na komputer, do odpowiednich folderów. Regularnie przeglądam też foldery z pobranymi plikami i usuwam to, co jest już niepotrzebne.
  • UŁOŻENIE APLIKACJI WEDŁUG INDYWIDUALNYCH PREFERENCJI. Szczerze mówiąc, gdy zaczęłam sobie analizować, na ile sposobów można zorganizować aplikacje, byłam w szoku! Wyszłam z założenia, że są tylko dwie: chaos lub foldery. Nic pomiędzy. Ale im dłużej o tym myślałam, tym więcej pomysłów przychodziło mi do głowy. Wszystko zależy bowiem od tego, jaki się ma system zapamiętywania. Na przykład wzrokowcom najłatwiej będzie ułożyć aplikacje kolorystycznie (swoją drogą to musi pięknie wyglądać, taka tęcza!). Inni zapamiętują aplikacje po nazwie, więc mogą wybrać system alfabetyczny. Można na jednej stronie pogrupować aplikacje związane z komunikacją, na drugiej narzędzia, a na trzeciej rozrywkę, i tak dalej. Foldery można tworzyć na różne sposoby. Ja grupuję je tematycznie, np. mam folder ZAKUPY, FIT, FOTO itp. Ale można też pogrupować je według wykonywanych czynności, czyli np. CZYTAJ, ĆWICZ, GOTUJ itp. Możliwości jest nieskończenie wiele!
  • REGULARNE POWTARZANIE WSZYSTKICH CZYNNOŚCI. Niestety tak to już z tymi telefonami jest, że zapełniają się niezwykle szybko, więc wszystkie powyższe kroki dobrze jest powtarzać w miarę regularnie, by móc sprawnie korzystać ze wszystkich technologicznych udogodnień.

Jak często robicie porządek w smartfonie? W jaki sposób grupujecie pliki?

Planowanie posiłków dla rodziny z dziećmi + przykładowe menu

Wszyscy wiemy, że planowanie posiłków dla rodziny z dziećmi to czysta przyjemność, prawda? A im więcej kaprysów, indywidualnych preferencji i alergii pokarmowych, tym lepiej! Bo przecież my, żony i mamy, uwielbiamy wyzwania, zgadza się? Dziś będzie właśnie o takim uroczym wyzwaniu, jakim bez wątpienia jest wyżywienie kilkuosobowej rodziny. Oczywiście posłużę się przykładem naszej czwórki, bo im dłużej o tym myślę, tym bardziej stwierdzam, że jako szefowa kuchni mam przerąbane!

Pozwólcie, że opiszę Wam w kilku zdaniach, jak wygląda żywienie każdego członka naszej rodziny, zaczynając od najstarszego:

  • Mąż – przy swoim trybie życia i regularnych treningach powinien spożywać naprawdę sporo. Je nieregularnie, głównie poza domem (praca), apetyt najbardziej dopisuje mu wieczorem. Obiad bez mięsa jest jego zdaniem niekompletny, ale jak się za chwilę przekonacie, musi z tym jakoś żyć. Nie lubi jeść tego samego dwa dni pod rząd. Ulubione dania: cokolwiek z mięsem oraz pizza o każdej porze dnia i nocy.
  • Ja – wielokrotnie słyszałam, że w kwestii jedzenia jestem „dziwna”. Nie lubię pomidorów, ale przecier pomidorowy uwielbiam. Nie lubię jeść zielonego ogórka, ale lubię pić z nim wodę. Nie znoszę pistacji, które ponoć wszyscy uwielbiają. Nie przepadam za mięsem. Nie lubię sushi i ogólnie kuchni azjatyckiej…Mogłabym tak wymieniać jeszcze długo, ale szkoda na to czasu. Uwielbiam wszystko, co ma w sobie ziemniaki i ser, w każdej kombinacji. Trochę to się kłóci z moim postanowieniem zdrowego odżywiania, które stopniowo wprowadzam do naszego domu.
  • Ninka (aktualnie 2,5 roku) – do niedawna dziecko jedzące wszystko, od niedawna wybredny alergik. Uczula ją albumina surowicy bydlęcej (białko występujące w mleku, na szczęście alergen ginie po obróbce termicznej), wołowina i jej ukochane (i nasze też) banany. Gdyby sama mogła decydować, jadłaby tylko owoce i lody. No i kabanoska. Ostatnio 90% posiłków, które jej podaję, komentuje swoim standardowym „to niedobre”, ale coś tam zjada. Często zaskakuje nas zmianami swoich preferencji, trudno za nią nadążyć.
  • Karolek (aktualnie prawie 10 miesięcy) – w trakcie rozszerzania diety. Po etapie papek przechodzimy powoli na BLW. Na razie nie grymasi, zjada wszystko z apetytem ( a raczej zaciekawieniem). Oczywiście bardzo zależy mi na tym, by odżywiał się jak najlepiej.

Dla tych wszystkich indywidualności muszę stworzyć takie menu, które zaspokoi apetyt, uwzględni indywidualne smaki, zagwarantuje odpowiednią ilość warzyw, a na dodatek będzie zdrowe, tanie i łatwe do wykonania. W większości rodzin to dzieci dostosowują się do tego, co jedzą dorośli. U nas, ze względu na alergie pokarmowe Ninki, musieliśmy ten system odwrócić. A ponieważ oboje z Mężem mamy mocne postanowienie poprawienia naszych nawyków żywieniowych, przejście na urozmaicone i zdrowe menu „dziecięce” wydaje się być rozwiązaniem idealnym. Poszłam jeszcze o krok dalej i uznałam, że rozszerzanie diety Karolka może być świetnym sposobem na to, by ponownie przekonać Ninkę do pewnych produktów, które na przestrzeni ostatnich miesięcy znielubiła. Czy to oznacza, że cała nasza rodzina jada aktualnie same papki i musy? Nie! Postanowiłam wykorzystać przepisy BLW i wpleść je w nasze menu. Jestem zachwycona tym rozwiązaniem! Cała nasza czwórka poznaje nowe smaki, mam milion nowych przepisów, a na dodatek nasze spożycie warzyw zdecydowanie wzrosło, więc nikt nie ma powodów do narzekań. Nie stosujemy tych zasad przy wszystkich posiłkach, na razie głównie przy drugich śniadaniach i obiadach.

Nasze posiłki w ciągu dnia rozkładają się następująco:

7:00 – Karolek mleko

7:30-8:00 – Ninka i ja jemy razem śniadanie (ostatnio bardzo często robimy sobie smoothie, pije je też mój mąż przed wyjściem do pracy)

10:00 – Ninka i Karolek jedzą kaszkę/kleik/owsiankę/jaglankę z owocami, a ja same owoce

13:00 – wszyscy jemy zupę, a po powrocie ze spaceru drugie danie

16:00 – jeśli wracamy ze spaceru późno, to jemy drugie danie, a jeśli zjedliśmy je szybciej, to jemy jakąś przekąskę

18:30 – Ninka je z rodzicami kolację

19:00 – Karolek pije mleko

W międzyczasie zdarzają się przekąski, Karolek z uwagi na ząbkowanie lubi podrapać dziąsła kawałkiem bułki lub chrupkami kukurydzianymi, a Ninka najchętniej podjada musy, pałeczki serowe (z pasteryzowanego mleka, więc jej nie uczulają) lub też chrupki.

Nasz plan dnia nadal jest podobny do tego, który opisywałam Wam w październiku, przy czym po pierwsze Karolek nie śpi już tyle w ciągu dnia (choć nadal ma minimum dwie drzemki), a po drugie pogoda się poprawia i wiele zależy od tego, jak dużo czasu spędzamy na świeżym powietrzu.

Obiecywałam, że podam kilka naszych ulubionych przepisów, więc oto i one! Mój system wyszukiwania przepisów jest bardzo prosty – szukam tych odpowiednich dla niemowlaków w wieku Karolka, po czym wybieram z nich to, co moim zdaniem zasmakuje nam wszystkim. Wersję dla dzieci robię z małą ilością przypraw, sobie doprawiam ciut mocniej, a Mężowi sypię ich sto razy więcej i robię podwójne porcje. Jeśli mam wyjątkowo dobry humor, a danie jest wegetariańskie, to czasem z dobroci serca dorzucam mu kawałek mięsa 😉

ŚNIADANIA: jemy głównie jajka pod każdą postacią, sery żółte, kabanosy (polecam Kabanosy z kurczaka Konspol z Biedronki, mają rewelacyjny skład!), pieczywo i jakieś warzywa. Zawsze jestem zaskoczona, jak wiele można zrobić z kilku składników! Zaczynając od prostej jajecznicy, po wytrawne omlety, mniam! Czasem jemy też śniadania na słodko, ale zdecydowanie rzadziej, ja wolę zacząć dzień od czegoś konkretnego.

Wytrawne grzanki z awokado (Ala’Antkowe BLW)

Puszysty omlet serowy (Ala’Antkowe BLW)

Naleśniki jaglane z karobem (Mama Alergika Gotuje)

Jajko zapiekane z warzywami (Kuchnia Bobasa)

DRUGIE ŚNIADANIE: zależało mi na czymś, co z chęcią zje zarówno niemowlak, jak i trochę starsze dziecko, więc wybór padł na różnego rodzaju kaszki. Ninka na początku trochę się opierała, bo choć swego czasu jadała je codziennie, to jednak jakoś ten zwyczaj zaczął z czasem zanikać. Teraz jednak, gdy widzi, że jej brat tak ochoczo się nimi zajada, postanowiła brać z niego przykład. Czasem w kaszkach ląduje mus owocowy, innym razem rozdrobnione owoce. Kaszki robię korzystając z przepisów podanych w poniższym artykule:

10 przepisów na domowe kaszki (Dzieci Są Ważne)

OBIAD: przepisów na zupy podawać nie będę, bo każdy ma swoje sprawdzone sposoby na tą idealną, ale z przyjemnością podrzucę Wam kilka pomysłów na dania obiadowe! My kochamy makarony i uważam, że są świetne dla małych dzieci, bo łatwo je wziąć w rączkę lub nabić na widelec. Ostatnio coraz częściej robię też wszelkiego rodzaju placuszki, kuleczki, pulpeciki, kotleciki i inne potrawy o zwartej konsystencji.

Makaron z pietruszkowym pesto (BLW Mama)

Marchewkowe tagliatelle z soczewicą (BLW Mama)

Delikatne pulpety z dorsza w sosie śmietanowym (Ala’Antkowe BLW)

Placki ziemniaczane z batatem (Mama Alergika Gotuje)

KOLACJA: ostatni posiłek to dla nas gigantyczne wyzwanie. Nie ukrywam, że żarłoczność dopada nas zazwyczaj wieczorem i najchętniej jedlibyśmy dużo, tłusto i koniecznie serowo…No ale dla dobra ogółu ograniczamy pizzę do jednego razu w tygodniu i robimy ją sami od podstaw, a w pozostałe dni jemy coś lżejszego. Albo kanapki, kanapki zawsze się sprawdzą. Często dojadamy też zupy, ale najbardziej chyba kochamy tortille!

Smakowite zawiniątka w tortilli lub naleśniku (Familie)

Pasta kanapkowa „pomidorowy hummus” (Ala’Antkowe BLW)

Pasta jajeczna z ziarnami (Ala’Antkowe BLW)

Domowa pizza orkiszowa (Mama Alergika Gotuje) – korzystamy z przepisu na ciasto, dodatki dobieramy indywidualnie

 

Jeśli chodzi o kwestie techniczne, takie jak proces wybierania dań, tworzenie listy zakupów itp., to aktualnie stosujemy elastyczny sposób planowania posiłków, o którym pisałam jakiś czas temu. W skrócie – mamy swoje ulubione dania, a składniki potrzebne do ich wykonania zawsze w pogotowiu, więc w razie kaprysów możemy trochę pozmieniać menu, bez ryzyka generowania niepotrzebnych resztek.

No to teraz kolej na Was! Jak Wy radzicie sobie z planowaniem posiłków dla siebie i dzieci?